Arash

Categorie: Korte Film
Regie: Michaël Sewandono
Scenario: Bastiaan Tichler
Cast: Issaka Sawadogo, David Steffen and Doa Pozam
DOP: Martijn van Broekhuizen N.S.C.
Montage: Jurriaan van Nimwegen
Muziek: Ruben Samama
Styling: Sara Hakkenberg
Art direction: Ralf van Lanen
Producent: CTM LEV Pictures
Genre: Drama
Taal: Nederlands en Engels 
Speelduur: 10 minuten

De uitgeprocedeerde asielzoeker Matthew wacht in een uitzetcentrum op zijn vlucht. Als er een bloedbad wordt aangericht door de wanhopige vluchteling Arash, krijgt Matthew opeens de kans te ontsnappen. Hij is in tweestrijd: doet hij wat goed is of handelt hij opportunistisch?

Regisseur: Michaël Sewandono

Elke grens die wij overschrijden eist zijn tol.

Wanneer een persoon, om zijn doel te bereiken, moet stelen, verraden, een kind moet achter laten of een moord moet plegen, zal hij dit met zich meedragen. Wanneer ook opeenvolgende grenzen een dergelijke tol eisen, blijft er een lege huls van een karakter achter, de menselijkheid geërodeerd. Ik wil mij met deze film afvragen en onderzoeken of sommige reizen hun offers wel waard zijn. De enige motivatie die vervolgens achterblijft is het overleven van het nageslacht.

Migratie en emotionele aftakeling zijn twee thema’s die mij intrigeren, evenals de afvlakking of erosie van het karakter. Ik wil met Arash een op zichzelf staande korte film maken, waarin ik een narratieve lijn die verschillende wendingen heeft kan koppelen aan een intens karakter. Het geheel vormt een sfeer- en vormonderzoek: instinctief, emotioneel onderzoekend, sferisch, visueel dicht op de huid, realistisch en soms vervreemdend.

Samen met Bastiaan Tichler en LEV Pictures hebben we het idee uitgewerkt. We hebben geprobeerd het script te minimaliseren tot de essentie. Ik wil de kijker, via de personages, de situatie laten ervaren. Dat de kijker zich bijna fysiek aansluit bij de karakters en emotioneel verbonden is, ondanks de heftige dingen die ze doen.

Het ontstaan van nieuwe kansen en opoffering zie ik als de hoofdthema’s. Arash handelt vanuit een hopeloze situatie. Maar op een gegeven moment realiseert hij zich dat hij zijn dochter een kans kan geven op vrijheid, ten koste van zichzelf. Hij toont zich bereid zich op te offeren voor zijn nageslacht. We beleven de situatie echter vanuit Matthew die ongewild bij de situatie betrokken raakt, twijfelt en er uiteindelijk zijn voordeel mee doet. Ondanks het feit dat Matthew handelt, weet hij niet zeker of hij het juiste doet en kan hij de gevolgen van zijn keuzes nog niet overzien.

De thematiek is schrijnend en actueel. Op het moment dat ik dit schrijf, lees ik over de zaak rond Jossef, een jochie uit Alkmaar dat al 8 van zijn 9 levensjaren in Nederland woont en uitgezet dreigt te worden. Ook voor de betrokkenen die een soortgelijk beleid moeten uitvoeren lijkt mij dit ongelooflijk ingewikkeld. Hebben zij nog een gezicht? Vandaar dat ik een extra element in de film aanbreng. Een menselijk en hoopvol detail. Op het moment dat Arash zichzelf opoffert in de eetzaal, ziet één van de marechaussees Matthew samen met Parisa vluchten. We zien een korte blik van de marechaussee, waarna hij weer zijn aandacht vestigt op Arash. De marechaussee laat het toe, hij geeft ze een kans. Hij doet wat hem op dat moment menselijk lijkt. Wanneer we hoop verliezen in een systeem, hopen we maar op mensen.

De film speelt zich voornamelijk af in een uitzetcentrum, naast een vliegveld. Dit is de laatste halte voordat ‘illegaal’ verblijvende vluchtelingen worden uitgezet. Het is een verblijf dat eigenlijk is ontworpen als tijdelijke opvang voor drugskoeriers. Extra controversieel is dat hier ook hele families, inclusief kleine kinderen worden opgesloten, alsof ze crimineel zijn.

Er is een scenario ontwikkeld dat ik als regisseur graag wil aanpakken en wil verfilmen. En dat bovendien aansluit op mijn voorgenomen ontwikkeling en voorbereiding op volgende projecten. Ik wil tijdens het maken een karakter tegenkomen dat ik interessant vind om naar te kijken maar ook om te begrijpen.